Wrzód miękki

Wrzód miękki, zwany również wrzodem wenerycznym, jest wywoływany przez bakterie Haemophilus ducreyi. Jest to stosunkowo rzadko występująca w Europie choroba weneryczna, ale dość rozpowszechniona w krajach afrykańskich i azjatyckich, która manifestuje się głównie u mężczyzn. U kobiet może przebiegać bezobjawowo lub w postaci utajonej. Skutki zakażenia są widoczne po około 5–7 dniach od kontaktu z patogenem. Najpierw pojawia się tkliwa grudka o rumieniowatym podłożu.W ciągu 48 godzin zmiana wrzodzieje oraz robi się bolesna, czemu towarzyszy powiększenie pachwinowych węzłów chłonnych.

Dodatkowymi objawami mogą być zapalenie cewki moczowej, patologiczne wydzieliny z pochwy, skąpomocz, a także ból i krwawienie z rany (wrzodu).

Ze względu na duże podobieństwo objawów zalecane jest różnicowanie wrzodu miękkiego przede wszystkim z kiłą i opryszczką. Dobrym rozwiązaniem jest zastosowanie testu umożliwiającego wykrycie obecności trzech patogenów w jednym badaniu, z tego samego materiału pobranego z wrzodziejącej zmiany.

Do leczenia wrzodu wenerycznego stosuje się najczęściej erytromycynę. Badanie w kierunku zakażeń Haemophilus ducreyi zaleca się osobom podróżującym do krajów azjatyckich i afrykańskich.

W przypadku dodatniego wyniku badania w kierunku infekcji intymnej należy niezwłocznie poinformować o tym fakcie partnera oraz osoby, z którymi współżyło się w ciągu ostatnich dwóch miesięcy. Partnerzy powinni również zostać przebadani pod kątem zakażenia. W trakcie oraz do tygodnia po zakończeniu leczenia należy zachować wstrzemięźliwość seksualną.